210. Podróżniczki...

...idealny przydomek dla moich dziewczynek.

No bo toż przecież niemalże odkąd się urodziły wszędzie z nami podróżują :) 

Andrea już będąc w brzuszku odbyła swój pierwszy lot samolotem, do Turcji :) Potem jako dwumiesięczny bobas poleciała z nami do Polski. Amela identycznie, pierwszy lot jeszcze u mnie w brzuszku do Egiptu, a następnie jako czteromiesięczna dzidzia była w Polsce :) No i tak średnio co trzy/cztery miesiące podróże do kraju. Oczywiście pomiędzy jakieś dalsze i bliższe wycieczki samochodowe po Anglii i Szkocji :) 

Obie jakby się urodziły z chęcią i zamiarem podróżowania hihihi Wprost idealne dzieciaki.

Ile to się słyszy, że 'no pojechałbym/ałabym ale dzieci... :('

A ja mówię 'co za bzdury...'

Nigdy dziewczynki nas nie ograniczały i nigdy nie będą... Mieliśmy ochotę to pakowaliśmy się i ruszaliśmy w drogę :) I wiecie co??? Z dziećmi jest naprawdę fajnie :) 

Fakt, pakowanie zajmuje nam odrobinkę więcej czasu, bo przecież trzeba zabrać masę dodatkowych rzeczy :) Fakt, że sama podróż może wydawać się momentami męcząca, ale jak miło i ze śmiechem będziemy to wspominać po latach :) No i fakt, że odpoczynek wcale takim typowym odpoczynkiem nie jest, bo przecież wrócimy do domu ze stertą prania i do tego bardziej zmęczeni niż przed wyjazdem :)
Jednak my od zawsze przemieszczaliśmy się i tylko dlatego, że urodziły się dziewczynki nie przestaniemy...


W poniedziałek, pierwszy raz, sama z dziewczynkami jechałam autobusem... I nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie trasa jaką przybyłyśmy :) Najpierw z Łomży do Warszawy, szwagier odstawił nas na dworzec zachodni w Warszawie... A potem z Warszawy do Buska-Zdroju już autobusem...
Nie mówię,że było łatwo :) O nie, nie, nie hihihi

Andy zajęła się you tubem więc przynajmniej ją miałam z głowy, potem zasnęła i spała do samego Buska. Ale Amelka niestety troszkę źle zniosła tę podróż. Początek był nawet niezły jak widać wyżej :) Ale szybko jej się znudziło i bidulka płakała aż do samych Kielc, czyli jakieś 3,5 godziny :( A w Kielcach na dworcu już była tak zmęczona, że padła i zasnęła. Próbowałam wszystkiego na uspokojenie, łącznie z mlekiem, zmianą pieluszki, wodą i przekąskami. Niestety nic nie skutkowało. Dużo piła ale chyba aż za dużo, bo też i wymiotowała tą woda już pod koniec. Zastanawiałam się już później, że może ma chorobę lokomocyjną. No ale przecież jak jeździ samochodem to jest ok. W samolocie też nie było najgorzej, choć też płakała zanim zasnęła. No oby nie.

Jednak dojechałyśmy i teraz znów możemy się cieszyć pobytem w Busku-Zdroju... A tak siedziałybyśmy na dupkach i tyle hihihi

Wnioski...
- masa cierpliwości i spokoju
-najlepiej zabrać ze sobą ulubione przekąski i musowo picie
- no i nie zapomnijcie o ulubionych zabawkach dziecka, bo bez tego ani rusz hihihi
No i nie bać się ludziska, bo świat należy do odważnych :)

209. Bo najlepiej jest być w domu...

... aż się łezka w oku kręci... 

Zawsze jak tu wracam bierze mnie na wspomnienia :) Ale cóż się dziwić, w końcu to mój dom rodzinny, tu się urodziłam i wychowałam. Pierwsze słowa, kroki, pierwsze przyjaźnie, zabawy w chowanego do późna (w wakacje oczywiście hihihi)... Szok ile tego było :)

I teraz z nów tu jestem :)
Kocham moje miasto, moją Łomżę :)
I chcę by moje dziewczynki też ją pokochały choc w części...

Przyjechaliśmy 26 stycznia, czyli już ponad tydzień temu. Mój A. odwiózł nas i zaraz niestety musiał wracać do UK, bo przecież remont kuchni sam się nie zrobi :) Dobrze, że choć na parę dni udało mu się z nami przylecieć.
Szkoda tylko, że pogoda nam nie dopisuje i nie ma ani grama śniegu. Miałyśmy z siostra wielkie plany pojechać z dzieciakami na sanki do Rybna, ulepić Andruni bałwanka-Olafa. No wogóle chciałam żeby moje dziewczynki zobaczyły prawdziwy śnieg i zimę i przy okazji pobawiły się z rodzeństwem. No to widzicie jak się bawią, niestety nie zimowo :) Bez śnieżek, bez orła na śniegu... No cóż skoro nie ma zimy to wymyślamy im inne atrakcje, a przynajmniej się staramy :)
Najczęściej szaleją w domku :) Bo wstają baaardzo wcześnie rano i kładą się baaardzo późno :)

Obowiązkowo są spacery, bo pogoda iście wiosenna hihihi

Są też spotkania z nowymi znajomymi :)
Tu akurat Zuzia, córcia mojej przyjaciółki z lat dzieciecych :) Oj tyle lat minęło, a zaczynałyśmy naszą przyjaźń prawie jak one, w piaskownicy :)

Odwiedziłam też moją babcię :) Wspaniale było móc z nią być...
Byłam też z wizytą u dziadków, którzy niestety już od dawna nie są z nami. Ale wierzę, że nas obserwują i wspierają :)
Spotkałam się też z moimi koleżankami ze szpitala :) Zdziwiły się niesamowicie jak weszłam :) Miny miały bezcenne hihihi

***


Dziś tłusty czwartek... No więc obowiązkowo były pączki :)

Mela to już duża dziewczynka... Za parę dni skończy roczek :) I jak widzicie uwielbia pozować :) Nie przeszkadza jej, że mama biega za nią z aparatem i cyka fotki :)
Andrea za to coraz częściej ucieka i się chowa :( Ciężko ją uchwycić na zdjęciu, a jak już się uda to zdjęcie jest rozmazane, bo moja gwiazda wierci się jakby miała robaczki wiadomo gdzie :)))
Stąd wiecej jest i chyba będzie Melki :) Chyba, że coś się zmieni :)


***

Dużo się dzieje ale czas za szybko płynie i nie mam chwili żeby pisać na bieżąco :) Zresztą korzystam z czasu spędzonego z rodziną i przyjaciółmi nie myśląc o blogu za bardzo :)... A wieczorami cały czas powoli przygotowuję wymiankę dla Ani z bloga Płonące Motyle... Mimo problemów z nadgarstkiem, staram się zrobić jak najwięcej wiec mam nadzieję, że wszystko będzie ok :) Tym bardziej, że to moja pierwsza wymianka :)

A następny post będzie o dzisiejszym święcie :)
Mogę tylko powiedzieć, że było kolorowo, głośno i smacznie :)
Kto zgadnie co świętowaliśmy :)????
Podpowiem, że już wyżej o tym wspomniałam :)

A teraz uciekam odpoczywać :) Mela i Andy już śpią więc to czas dla mnie :)
Dobrej i spokojnej nocy :*

208. Mój pierwszy pled...

...nareszcie jest skończony.

Od jakiegoś czasu już nad nim siedzę i w końcu dotrwałam do końca.

Zrobiony na prośbę mojej chrześnicy. Początkowo miał być większy ale niestety przeliczyłam się z ilością włóczki. Trzeba było od razu zakupić większą ilość. Niestety zabrakło akurat tych kolorów również i w sklepie więc nie było możliwości dokupienia.

Tak więc pled bądź kocyk, jak kto woli, ma dł. 175cm a szer. 85cm i zakrywa prawie całe pojedyńcze łóżko.

Całość złożona z 200 pojedyńczych kwadratów... W tym 64 turkusowe i 136 fioletowe :)

Brzegi zakończone ładną falbanką...
Pewnie ma to swoją fachową nazwę, przepraszam wszystkich ale ja jej nie znam hihihi, dla mnioe to po prostu falbanka :)

Tu widać spód i pozszywane kwadraty.

No i jak wam się podoba???
Oby Oliwci się spodobał :) A w planach mam już poszewkę na malutki jasieczek... Tylko czy włóczkę dowiozą :(???

207. Zima w Polsce :)

Tak kochani, jak sam tytuł wskazuje jesteśmy w Polsce :)
Niestety z racji zupełnego braku czasu nie było okazji do pisania postów poprzedzajacycg wyjazd. Za to teraz postaram się i pokażę wam co nieco :)


No więc zaczęło się w środę, 20 stycznia.
Lot bardzo wcześnie rano, z Manchesteru do Rzeszowa.
Całkiem przyjemny... Zawdzięczam to tylko mojej kochanej teściowej, która przyleciała dwa dni wcześniej by pomóc mi z dziewczynkami jakoś ten lot przetrwać :)
Andy z zainteresowaniem śledziła każdą minutę lotu przez okienko, a Mela prawie całość przespała. Szczęściara ze mnie co :)???
Najfajniejszy moment jak wysiadłyśmy z samolotu i Andy zobaczyła śnieg...
Powiedziała 'Mamo, Kraina śniegu :)'
Kto ogladał Frozen ten wie o co chodzi, a że moja niunia to fanka Elsy więc uśmiałąm się do łez :)

Tak jak się spodziewałam Polska przywitała nas pięknie, śnieżnie.
Nie mogłam się powstrzymać i zrobiłam parę zdjęć już kolejnego dnia na spacerku :)
Może jakość zdjęć nie jest powalająca, robione komórką, ale było tak cudnie :)

Wczoraj, 21 stycznia, były sanki.
Pierwszy raz w życiu dziewczynki miały okazję jeździć na saneczkach. Andy oczywiście wypychała Melkę krzycząc 'Mełka mała na sanki, Melka No :)'
Biedna Mela zaliczyła dwa upadki w śnieżne zaspy :)

Skończyło się na tym, że Mela jeździła w wózku a Andy jak królowa na sankach :)

I żeby nie było to Bałwanek Olaf też już jest hihihi

Jutro w planach mamy bal karnawałowy dla Andy w przedszkolu. Babcia się postarała i jeszcze przed przylotem obdzwoniła wszystkie przedszkola :) No i znalazła :)
Suknia Elsy jest, korona jest więc można śmigać na bal tancować :)

Kurczę jak tu fajnie w naszej kochanej Polsce... Teraz dopiero wiem jak mi sie tęskniło...
Ok ale zmykam, bo Mela już daje mi znać, że to pora karmienia hihihi
Spokojnej nocki...

206. Stary rok za nami...

Mijają sekundy, minuty, godziny, dni, tygodnie...

Jeszcze niedawno robiłam plany na rok 2015 a dziś już mamy kolejny 2016 rok.
Za szybko to wszystko jak dla mnie :(

Miałam w planach podsumować ubiegły rok ale niestety brakło czasu. Jak na wiele innych rzeczy. Zresztą kto czyta na bieżąco moje wypociny wie, że nawet święta zagościły u nas w ostatniej chwili :) Jednak pomimo dużego poślizgu czas świąteczno-noworoczny był dla nas wyjątkowy, idealny.
Spędziliśmy te dni bardzo rodzinnie, w domowych pieleszach. Nie musieliśmy wstawać wcześnie i mogliśmy sobie pozwolić na piżamkowe śniadanka, pełne śmiechu i wspólnych rozmów. Teraz to tylko wspomnienia ale jakże cenne.
W tym roku był z nami mój brat. jestem szczęśliwa, że choć jemu udało się być z nami w ten czas. Bo pewnie nie wszyscy wiecie, że niestety my w pracy nie możemy brać urlopu w okresie świątecznym więc odwiedzić rodziny nie ma szans :( A druga sprawa to prawie cała moja rodzinka, prócz siostry, jest za oceanem :( Więc nawet gdyby jakimś cudem się udało to ceny biletów dla naszej czwórki wykończyłyby nas finansowo... Tym bardziej ten czas był wyjątkowy.

Tak więc Stary Rok odszedł a Nowy Rok zaczął swoje panowanie :)
I oby nam się spełniły wszystkie wasze życzenia, serdecznie za nie dziękujemy...

***

A jak Nowy Rok to i nowe plany.
Jestem życiową optymistką i zawsze wierzę, że jeśli się bardzo chce to można wszystko. Wierzę, że marzenia się spełnią choć czasem musimy na nie trochę poczekać. Ale czyż nie warto :)

A więc planning na Rok 2016 :)
1. Nowa Ja... Szok co roku sobie to obiecuję :) Ale jak wspomniałam wyżej kiedyś na pewno się spełni :)
2. Jak nowa Ja to i nowe wnętrze hihihi... Już pod koniec stycznia zaczynamy remont kuchni. Ja z dziewczynkami ewakuuję się do Polski a A. zostaje na placu boju :) Powtórka z przed dwóch lat, przy remoncie salonu było to samo :) I wiecie co, mąż spisał się nie na 6+ ale na 10++++... Wtedy nawet sprzątanie mnie ominęło :) Więc cicho marzę, by tym razem było podobnie hihihi
3. Koniecznie zrobić prawo jazdy... Tak tak Danusiu obiecuję, że po powrocie z Polski na pewno pochwalę się prawkiem :)
4. Nadrobić parę pozycji czytelniczych i filmowych... No i wybrać się w końcu do kina, tak dawno razem z A. nigdzie sami nie byliśmy a kino byłoby idealne :)
5. Wykonać zaplanowane szydełkowe prace :) A najbardziej zależy mi na dwóch pledach, które zamarzyło mi się ostatnio zrobić na łóżka dziewczynek :) No i wymianka z cierpliwą Anią :) (moja pierwsza w blogowej karierze hihihi)...

No to tak z tych ważniejszych, bo tych mniejszych pragnień i planów jest mnóstwo :) Jak będą się realizować to na pewno się też dowiecie i o nich :)

***

A teraz już obowiązki wzywają...
Jak widać powyżej Andy wsuwa pizzę (obiad na życzenie :)) a Amelka właśnie się obudziła i woła "mama' co oznacza, że jak mama zaraz nie przyjdzie na górę to w łóżeczku i na pobliskiej komodzie będzie rewolucja hihihi
Ale zanim się pożegnam muszę wam się pochwalić, że Mela dziś pierwszy raz powiedziała 'Daddy' i teraz chodzi i cały czas to powtarza :) No rozkręca się mała laska :) Hihihi Tylko czekać jak zacznie nas zasypywać pytaniami  :)

Buziaki i miłego tygodnia <3